کوشش در نفوذ روش مسلحانه در جنبش را بشدت محکوم کنیم

 

ایرانیان با زیبایی و ظرافت و درایت کاملی، که آبشخور آن فرهنگ ایرانی است،  مشغول پیش بردن جنبش برای سرنگونی استبداد تبهکار حاکم می باشند و از تجربه های جنبشهای قبلی آموخته و بر آن می افزایند.  در این میان خبر برخورد مسلحانه دیروز در بلوچستان باید سخت حساسیت ها را بر انگیزد و بشدت حملات مسلحانه را محکوم کرد.  از جمله به دلایل زیر:

 

-          مسلحانه کردن جنبش، مردم را که تنها نیرو برای سرنگونی می باشند را به خانه ها بر می گرداند (همان بلایی که بر سر سوریه آمد.) و در نتیجه رژیم می ماند و اندک مخالفان مسلح  که رژیم هم بشدت آنها را در هم خواهد شکست و هم پیروز از مبارزه با مردم بیرون خواهد آمد و دوباره زمان خواهد خرید.

-          تمامی سازمانهای مسلح، متکی به قدرتهای خارجی از جمله عربستان، اسرائیل، آمریکا و... می باشند ( سازمان مسلح به علت ماهیت خود نمی تواند وابسته نباشد و همیشه از منابع خارجی تغذیه می کند.) و واقعیت این است که دموکراسی که از جنبش ایرانیان سر بر آورد، خطری بسیار جدی برای منافع قدرتهای خارجی، که حقوق ملی ایرانیان را منافع ملی خود می دانند، می باشد.  چرا که چنین جنبشی بنا بر ماهیت خود و فرهنگ و تاریخ سیاسی ایران، خود را از روابط سلطه خارج می کند و البته سازمانهای مسلح نمی توانند روشی را پیش بگیرند که در تضاد با منافع ارباب باشد و بنا بر این باید در راستای منافع آن کشور عمل می کنند.

-          اگر از ظاهر بگذریم و به عمق برسیم آنگاه خواهیم دید که  استبداد حاکم بیشترین خدمتها را به قدرتهای خارجی کرده است از جمله:

1.      به یمن سیاستهای این رژیم است که اسرائیل وارد خلیج همیشه فارس شده است.  بدون سیاستهای خامنه ای، حتی خواب آن را هم نمی دید که روزی وارد آبهای گرم  خلیج همیشه فارس شود.

2.      به یمن سیاستهای این رژیم است که صنعت اسلحه سازی آمریکا رونقی به تمام دارد و صدها میلیارد دلار  اسلحه به شیخهای عرب فروخته و هر سال بر آن می افزاید.

3.      جور شیخ محمد سلمان و دیگر شیخهای نفتی عرب، با استبداد در ایران جور است و هر دو طرف یکدیگر را باز تولید می کنند و در عین رقابت با یکدیگر می دانند که وجودشان به وجود دیگری بستگی دارد.  بنا بر این  در صورت سقوط  رژیم در پی تحمیل چلبی چه های خود از طریق سازمانهای مسلح مورد حمایت خود می باشد.  چرا که ایران مردمسالار و مستقل و آزاد، کابوسی برای این استبدادها می باشد.  از جمله به این دلیل که مردم آنها را نیز به حرکت در خواهد آورد.

4.      اسرائیل برای توجیه سلطه خود بر سرزمین دیگران و بگونه ای سیستماتیک تمامی قطعنامه های سازمان ملل را نقض کرده، خود را تنها دموکراسی در خاورمیانه که در محاصره استبدادهای وحشی است توصیف می کند.  به همین جهت بیشترین کوشش را بکار برده است تا تنها دموکراسی در خاور میانه باقی بماند. 

در این راستا ست که استبداد حاکم بیشترین خدمت را به اسرائیل کرده است. به همین جهت بود که در جریان جنگ ایران و عراق و بعد از کودتای خرداد 60 که مانع به پایان رسیدن جنگ با پیروزی ایران شد، آمریکا از طریق اسرائیل سیل اسلحه را به ایران برای ادامه جنگ (هدف از دادن اسلحه ادامه جنگ بود و فرسوده کردن دو طرف بود و نه پیروزی در جنگ.) سرازیر کرد.  چرا که وجود رژیم مذهبی مستبد در ایران، بحث و نظر او را تایید می کرد و اینکه، اسرائیل از دموکراسی غربی در خاورمیانه دفاع می کند.

 

حال تصور این را بکنید که جنبش مردمسالارانه ایران موفق به سرنگونی استبداد شده و اینگونه اسرائیل نه تنها هیولای مورد نیاز خود را از دست بدهد، بلکه جهان، شاهد ظهور دموکراسی بسیار پیشرفته  و انسان گرا و    تبعیض ستیز بشود.   اینگونه اسرائیل توجیه خود و اینکه تنها دموکراسی خاور میانه است را از دست خواهد داد و مجبور خواهد شد که دست از تبعیض و تحقیر فلسطینی ها برداشته و حقوق انسانی و ملی آنها را برسمیت بشناسد.  یعنی سناریویی که سبب وحشت جریانهای نژاد پرست درون اسرائیل شده و در عین حال تقویت جریانهای مترقی و انسان گرای درون جامعه اسرائیل شود.  اینگونه است که اسرائیل، بمانند عربستان و دیگر شیخهای نفتی خلیج فارس نیاز دارد که استبداد، سرنوشت محتوم ایران و ایرانی باشد. 

آمریکا هم که همیشه در راستای منافع خود از حکومتهای استبدادی در کشورهای نفتی خاور میانه دفاع کرده است و اگر سخن از دموکراسی می زند، تنها منظورش آن نوع دموکراسی که قواعد بازی در رابطه زیر سلطه آمریکا بودن را بپذیرد.

جنبش سحر انگیز ایرانیان که سیمرغ شاهنامه  به پرواز در آورده و در آن از تمامی عناصر فرهنگی انسان گرایی ایران عمل می کنند و اینگونه همدلی عمیقی بین تمامی ایرانیان ایجاد و از مرزهای قومیتی، جنسیتی، طبقاتی، زبانی و باوری عبور کرده است، تمامی مشخصات تبدیل آن به انقلابی موفق برای سرنگونی استبداد و استقرار جمهوری شهروندان ایران بعد از 130 سال مبارزه را از خود نشان می دهد.  ولی سم مهلکی که این نوزاد بسرعت رو به رشد را می تواند بکشد و جنبش را به شکست بکشاند مسلحانه کردن جنبش است.

بقول اسلاوی ژیژک، فیلسوف،  که در پیام چند روز قبل خود به ایرانیان گفت که جهان در گیر بحرانهای چند لایه، منتظر آموختن از جنبش ایرانیانی است که از مرزهای قومیتی و جنسیتی عبور کرده اند می باشد.

  امواج این جنبش که با عناصر فرهنگ ایرانی و ایرانیت ممزوج شده است و هوش فرهنگی ایرانی خود را هر روز بیشتر می نماید، پیامی جهانی را در بطن خود دارد و اینگونه است که عظیم ترین ابر قدرت جهان، که همان افکار عمومی جهان می باشد را با خود همراه کرده و بر غنای این حمایت هر چه بیشتر می افزاید.  ولی این ابر قدرت، اگر جنبش به طرف جنگ مسلحانه برود ما را تنها خواهد گذاشت.

در این راستاست که روش مبارزه خشونت زدایی (1) را روش اصلی برای مبارزه کنیم.    یعنی همان روشی که حتی در جنگ با عراق نتیجه داد.  توضیح اینکه، در 9 ماه اول جنگ و با وجود حملات موشکی عراق به شهرهای مرزی ایران و کشته و زخمی شدن بسیاری و با وجود که مردم خشمناک در حضور فرمانده کل قوا، بنی صدرفریاد می زدند:

«موشک جواب موشک»

رئیس جمهور روش مقابله به مثل و کشتار غیر نظامیان عراقی را نپذیرفت و به نیروی هوایی دستور داد تا از حملاتی که ممکن است سبب کشتار غیر نظامیان شود خوداری کنند که اولین و آخرین دستور از نوع خود در تاریخ جنگهای نظامی در جهان می باشد.  اینگونه بود که در زمان فرماندهی او صدام نتوانست خبر کشتار غیر نظامیان عراقی را منتشر کند.  از جمله در نتیجه این سیاست بود که ارتش عراق انگیزه نبرد را روز بروز بیشتر از دست می داد و با پیروزی های پی در پی ایران در میدان جنگ و باز پس گیری حدود 50 درصد از سرزمینهای اشغالی، (استبداد حاکم برای پنهان کردن موافقت عراق با پایان جنگ، مرتب تکرار کرده است که در زمان بنی صدر هیچ پیروزی نظامی رخ نداد.) صدام شروط کشورهای عدم تعهد از جمله خروج کامل از مابقی سرزمینهای اشغالی وطن و دادن غرامت سنگینی، جنگ را به پایان برساند. 

متاسفانه رهبران حزب جمهوری اسلامی، بخصوص رفسنجانی، موفق شدند موافقت اولیه آقای خمینی با پایان جنگ را به مخالفت بر گردانده و بگونه ای ناگهانی در 10 شب بنی صدر را از فرماندهی کل قوا بر کنار و مرحله آخر کودتای خرداد 60 را به اجرا گذاشته.  تا آن زمان تعداد شهدای ایران 6 هزار نفر و زخمی ها 24 هزار نفر بود. 

از تجربه بیاموزیم.

(1)    تفاوتی اساسی بین روش «خشونت زدایی» و «عدم خشونت» گاندی گونه وجود دارد.  توضیح اینکه در روش خشونت زدایی، بکار گیری «خشونت دفاعی» برای خنثی کردن «خشونت تهاجمی» و تا حد خنثی کردن آن جایز است ولی نباید خشونت دفاعی را به خشونت تهاجمی تبدیل کرد.

فیروزه بنی صدر، کرونا و دشمنانش

 

 

هموطنانی بسیاری باید به یاد داشته باشند که زمانی که ویروس کرونا در جهان منتشر و سبب وحشت بسیاری شده بود و عده روز افزونی را به کام مرگی فجیع می فرستاد، پروفسور فیروزه بنی صدر، متخصص بیماریهای عفونی، اطلاعیه ای منتشر و در آن نتایج کوشش خود در بیمارستان برای نجات جان بیماران کرونایی را با پزشکان ایرانی در میان گذاشت و استفاده صحیح از کورتون، برای جلو گیری از خفه شدن بیمار.

این اطلاعیه در گویا نیز منتشر شد و ناگهان رکود شر کردن در فضاهای مجازی و امتیازهای مثبت را با فاصله زیاد شکست.(1) 

قبل از آن، پروفسور مهران مصطفوی، آن اطلاعیه را فقط در فیس بوک خود منتشر و در مدت چند روز  نزدیک بیش از هزار بار شر شد و نزدیک هزار کامنت که اکثریت مطلق آن مثبت بود و انباشته از سپاس و تشکر، گذاشته شد.

به ناچار بی بی سی فارسی خود را مجبور دید تا با فیروزه مصاحبه کوتاهی انجام و با این وجود، در مصاحبه کوشش کرد تا مانع اطلاع دهی کامل فیروزه شده و اگر نبود پافشاری فیروزه،  کسی از چگونگی درمان مطلع نمی شد.  ولی وقتی مصاحبه فیروزه در توییتر بی بی سی نیز بنا بر روش عمومی منتشر شد، بی بی سی آن را بسرعت حذف کرد.

 

وحشت از استقبال بیسابقه از فیروزه

سونامی استقبال از اطلاعیه فیروزه، وحشتی در میان سلطنت طلبان، استالینیستها، فرقه رجوی و جریانهای مختلف درون رژیم ایجاد کرد.  نتیجه اینکه، وقتی این جریانات از شوک چنین استقبالی بیرون آمدند، حملات خود را بر علیه فیروزه شروع کردند.  چرا که برای آنها نه جان ایرانیان که دفاع از منافع سیاسی آنها بود که ارزش اول  را داشت و اگر در این راه بسیاری از ایرانیان جان می دادند چه باک.

یکی از اولین حملات را بی بی سی انجام داد و متخصص محترمی در کاناد را یافته تا از دهان متخصص بیرون بیرون بکشد که روش پیشنهادی فیروزه غلط است! که موفق نشد.

بعد ما شاهد سونامی حملات سراسری به فیروزه شدیم و ناگهان بسیاری از ژورنالیستهای جا گرفته در رسانه های فارسی زبان خارجی و حتی طرفداران معمولی آنها ناگهان به شوالیه های دفاع از حرمت علم و روشهای علمی تبدیل شدند و اینکه فیروزه بنی صدر در اطلاعیه خود روشهای علمی را رعایت نکرده است و سخت بر فیروزه تاختند و اینکه اینکار او بسیار خطرناک است.  از جمله آقای ناصر اعتمادی خبر نگار رادیو بین المللی فرانسه، پیامی کوتاه با عنوان:

<خانم بنی صدر، با جان مردم شوخی نکنید.> (2)

منتشر کرد و با قلمی انباشته از تمسخر به فیروزه بنی صدر و "کشف" پیشنهاداتی برای جایزه گرفتن کرد.

از این دلسوزی های انباشته از تظاهر  که در پشت آن انباری از فرقه گرایی و حسادت، خشم و نفرت پنهان شده بود را بسیاری دیگر نیز اظهار کردند.  انگار فیروزه که یکی از پر تولید ترین مقالات علمی در فرانسه است و بیش از 200 مقاله علمی در ژورنالهای علمی معتبر جهان منتشر کرده است و تدریس را در کنار تحقیق و مداوا انجام می دهد، از علم و روشهای علمی تحقیق خبر ندارد و این در دقیقه آخر به مکتب خانه رفته ها خبر دارند.

علت انتشار اطلاعیه بنی صدر چه بود؟

فیروزه، زمانی که در بیمارستانش، بیماری کرونایی را برای مرگ آماده می کردند تا از طریق تزریق مرفین، در زمان مرگ، بیمار، بدون درد فوت کند، به پزشکان تیمش دستور داده بود که  از کورتون برای کاهش التهاب ریه ها که سبب خفگی بیمار می شد استفاده کنند.  بعد از چند روز دوباره به سراغ بیمار رفته بود و با شادی و تعجب دیده بود که بیمار جان سالم بدر برده و حالش بهتر شده است.  این تجربه را با تیم پزشکی اش که تحت نظر او کار می کرد در میان گذاشته و خواستار بکار گرفتن این روش شده بود که با موفقیت همراه و جان عده ای دیگر از مرگ نجات یافته و در نتیجه این روش را در سمینارهای معمول با دیگر متخصصان فرانسه در میان گذاشته بود.  این در حالی بود که وزیر بهداشت فرانسه با این روش مخالفت کرده بود.  ولی فیروزه از آنجا که نجات جان انسانها برایش اصل بود و نه حکم وزیری که فاقد اطلاعات فیروزه بود، روش خود را ادامه داده بود.

در چنین وضعیت اضطراری بود که فیروزه تصمیم گرفت به کاری غیر معمول دست زده و منتظر انتشار کار خود در ژورنالهای علمی نشده و برای نجات جان هموطنان هر چه زودتر آن اطلاعیه را انتشار دهد.   ولی برای این بی اخلاقها، به حساب خود،  فرصت خوبی بدست آورده بودند تا ترور شخصیت فیروزه را کامل کنند. 

 

وقتی تحقیقات متخصصان دانشگاه آکسفورد، یافته فیروزه را تایید کرد

چند ماه بعد از اطلاعیه فیروزه، تیم تحقیق آکسفورد نیز به همان نتیجه ای رسید که فیروزه مدتها قبل رسیده بود و اعلام کرد که اگر به این روش زودتر دست بافته بودند، حداقل جان 5 هزار نفر نجات پیدا می کرد. 

در اینجا بود که ناگهان این سینه چاکان روشهای علمی که فریادهای علم را در یابید شان  به آسمان رفته بود و اینکه چرا فیروزه آن را به خطر انداخته است، ساکت و پنهان شدند و تا آنجا که می دانم، حتی یکی از آنها صداقت و شهامت آن را پیدا نکرد تا از تهمت و اتهامات خود معذرتی بخواهد.  یعنی از کاری معذرت بخواهند که سبب ایجاد شک در بعضی از پزشکان وطن شده و در نتیجه از این روش استفاده نکرده و اینگونه تعداد نه چندان کمی از هموطنان، از طریق خفه شدن تدریجی جان بسپرند. 

این واکنشهای فرقه ای و کینه توزانه و انباشته از حسادت و حقارت، که برای جان انسان ایرانی ذره ای ارزش قائل نیست، یکی از اصلی ترین دلایل طولانی شدن عمر استبداد تبهکار حاکم را باز گو می کند.

جرم فیروزه چه بود؟

جرم فیروزه چه بود که اینگونه آماج تهمت ها و توهین ها و تمسخرها قرار گرفت؟  جرم فیروزه هیچ نبود جز اینکه نام فامیل او بنی صدر بود و البته این جرمی بود نابخشودنی.

این بما می گوید که چگونه روانشناسی های مخرب، فرقه گرا و ضد حقوق انسان و حرمت و کرامت و جان او، سبب موفق ترین ترور، از ترورهای شخصیت شدند و در نتیجه وطن را از داشتن سخنگویی که زبان وجدان تاریخی- سیاسی جامعه  شده و به زیر کشیده شدن رژیم خیانت، جنایت و فساد، محروم کردند و اینگونه عمر استبداد تبهکار را طولانی تر، مرگ ها و رنجها را بیشتر و استقرار جمهوری شهروندان ایران به تاخیر انداختند..

ولی مبارزه ادامه دارد و هدف این نوشته نه تنها یاد آوری این بی اخلاقی هاست، بلکه پیشنهاد درسی برای جامعه ملی، بخصوص نسل جوان که شاید بیش از هر چیز قربانی تحریف و دستبرد تاریخ انقلاب و تاریخ قرن بیستم وطن می باشد.  چرا که تا زمانی که ندانیم چگونه اینگونه شد، پاسخی در خور به سوال چه باید کرد یافت نخواهد شد.

 

(1) https://news.gooya.com/2020/04/post-36972.php?fbclid=IwAR3rR-phH7fzv3McNakb1XgyNlV979LkVigbBHXLHFpNIevgSpWvB-4aBns

 

(2) https://www.peykeiran.com/Content.aspx?ID=203624

 

اولین دیدار با بنی صدر

 

 

زنگ زده بودم و خواستار دیداری برای پرسش و پاسخ.  تماس از طریق نامه از سال 1984 که از ایران خارج شده بودم و طی سه نامه و در 180 صفحه گزارش از ایران را برایش فرستاده بودم شروع شده بود.  پذیرفت و در اوائل پاییز 1991 به دیدارش رفتم.  با خودم 56 سوال برده بودم و با حوصله و صبر و تمرکزی بس شگرف، در طی دو روز و در دو دیدار 4 ساعته، در حالیکه از سرما انگشتان پایم یخ زده بود به سوالاتم پاسخ گفت.  سخن آخرش در زمان خداحافظی این بود که به دنبال استعداد بگردم و اینکه این استعدادها هستند که باید ایران را بسازند.

 

عصرها یک ساعت پیاده روی سریع در باغ و دور ساختمان میکرد و آخرین باری که در این راهپیمایی او را همراهی کردم، نگاهی به درختها و گلهای باغ کرد و به حالتی غیر قابل وصف گفت که:

 

<کاش فقط گذاشته بودند که ایران را سبز کنیم.> و ادامه داد که برنامه ها داشتیم.

 

در فرانسه زیست می کرد و در ایران زندگی.  قلبش شبانه روز برای وطن می طپید و ایران را نفس می کشید و فکر و ذکرش ایران بود.  هر بار که به او زنگ می زدم، حال می خواست صبح زود باشد یا دیر وقت شب، احساسم این بود که دارم انگار با روح ایران در کالبد اوست که گفتگو می کنم.  

 

تحقیقات وسیع و گسترده اش را برای گسترش فرهنگ آزادی و استقلال و مردمسالار کردن و فقر زدایی و آباد کردن وطن و آشنا شدن مردم با پنج دسته از حقوق انسان، حقوق شهروندی، حقوق ملی، حقوق جامعه به عنوان عضو جامعه جهانی و حقوق طبیعت، در در بیش از 70 جلد کتاب مدون کرد. 

 

به قول زنده یاد هوشنگ کشاورز، در زندگی، قول و فعلش یکی بود و بر عهدش با مردم و رای اعتمادی که به او داده بودند تا آخرین نفس وفادار ماند.

 

اینگونه بود که در زمان پروازش نوشتم:

 

بسیاری می آیند تا بروند.  عده ای می روند تا بمانند و انگشت شماری می روند تا در تولدی دوباره باز گردند.  تولد دوباره اولین و تنها منتخب تاریخ وطن، که عشق بود و عشق زیست، تازه شروع شده است.  یاد و یاد آوران را پاس داریم.

********

این را هم اضافه کنم که در زمانی که برای انجام تز دکترایم چند مصاحبه با دکتر احمد سلامتیان انجام دادم، سخنی گفت که کاش آن را در تزم آورده بودم:

<هدف بنی صدر این بود که جامعه سنتی ایران را بدون اینکه دچار بحران هویت شود وارد دوران مدرن کند و اگر گذاشته بودند در اینکار موفق شده بود.>

بعد در مراسم یادبود بنی صدر این سخن را آقای سلامتیان را به ایشان یاد آور شدم و اینکه آیا آن را به یاد دارند؟ ایشان در پاسخ چیزی شبیه این گفتند:

<و این را هم اضافه می کنم که بنی صدر آخرین شانس ایران برای ورود به دوران مدرنیته، بدون خشونت بود و حاضر هستم این سخن را در هر رسانه ها بر زبان آورم.>

بعد از مراسم خاکسپاری بنی صدر وقتی با ماشین از فرانسه به انگستان بر می گشتیم، آقای محمد جعفری که یکی از نزدیکترین ها به بنی صدر بود، به ما گفت که در تمام مدت 50 سالی که با بنی صدر همکاری می کرد تنها یکبار دید که این مرد سخت خونسرد، از خشم سخت فریاد زد و آن زمانی بود که یکی دو ماه بعد از حمله عراق، یکی از آقایان حزب جمهوری در ستاد ارتش به بنی صدر گفت که حالا چند کیلومتر از اراضی نزدیک قصر شیرین که بدرد نمی خورد و بایر است را به صدام بدهیم تا صدام بتواند بگوید که به امتیاز دست یافته و جنگ را تمام کنیم. می گفت که بنی صدر در حضور فرماندهان و دیگران سخت فریاد زد که حتی یک وجب از خاک وطن را به دشمن نمی دهیم و تا وجب آخر آن را پس می گیریم.

بحران معنوی / نیاز معنوی

 

دیروز با دو استاد فمینیست جامعه شناس و روانشناس سوئدی و انگیسی بحثی در مورد اضطرابات روحی و اتمیزه شدن و انزوای افراد در غرب داشتم.  استاد نروژی علل اصلی آن را بیشتر فرسودگی سرمایه داری و خلائی که در نتیجه از دست رفتن دین که به زندگی مردم معنی و مفهموم و مسئولیت می داده است که نیچه به عزای مرگ خدا نشانده بود می دانست  و عدم توانایی باورهای سکولار برای پر کردن آن .   طرف انگیسی در کلیت با نظر او موافق بود.  در عین حال از خطرات دینهای رسمی که آخوند و کشیش و خاخام و موبد، کلید دار کعبه آن می شوند صحبت و اینکه چگونه، دینی که به نیاز معنوی انسانها پاسخ می دهد به اسبابی برای کنترل و سرکوب تبدیل می شود، صحبت می کردند.

 

با این سخن موافق بودیم که باور به خدا و روح هستی نیازی به دین باور بودن ندارد.  سوئدی گفت که باور به خدا ندارد، ولی کاش باور داشت.

 

وقتی جملات نوشته شده در عکس را برایشان ترجمه کردم، انگیسی با تعجب گفت که آیا نویسنده این جملات هیچ متوجه نیاز های روحی انسان و کوشش آن در یافتن معنی برای زندگی و آرامش درونی می باشد؟

 

گفتم که برخورد و جنگ و صلح و گفتگوی پنج گفتمان، به غرب امروز واقعیت بخشیده است که مسیحیت است و داروینیسم و فرویدیسم و مارکسیسم و مردسالاری.  ولی با وجودی که اینها شکل دهنده وجدان جامعه ایران (و دیگر جوامع غیر غربی) نبوده اند ولی تحت تاثیر آن قرار گرفته اند و برخوردی که در <آنجا> در گرفته درونی بخشی از <اینجا> شده است و این از جمله دلایل بحرانهای چند لایه هویت در وطن ماست.

 

اضافه کردم که به علت سلطه استبداد مذهبی و استفاده ابزاری از دین و تبدیل آن به ایدئولوژی قدرت و فساد و خشونت، جامعه ایران دچار بحران در باور و اندیشه و معنا دادن به زندگی شده است.  بنا بر این انجام گفتگوهایی در این رابطه با واکنش هایی هیستریک می تواند روبرو شود و اینگونه به تمسخر و تحقیر گرفتن نشان از چنین وضعیتی دارد.

 

پیشنهاد این است که کسانی که با نظرات این عکس همراه هستند نیاز دارند زمانی با خود خلوت کنند، خشم و نفرت و نگاه تحقیر آمیز خود را برای زمانی کوتاه به مرخصی بفرستند و آنگاه از خود سوال کنند، که چه نیازی در این دخترهایی که بقول گوینده:

 

<الگو برداری ظاهر و مدشان از جنیفر لوپز و لیدی گاکاست >

 

وجود دارد که آنها را به آنجا کشانده است؟  آیا اینها نباید از خود سوال کنند که چرا  جنیفر لوپر و لیدی گاگا  به نیازهای روحی و معنوی این دختران پاسخ نمی دهند و خلاء را پر نمی کنند و در نتیجه آنها در پی پر کردن این خلاء از درون فرهنگ خود هستند؟  آیا کوشش در ارضای نیاز معنوی از طریق دسترسی به امکاناتی که در اختیار دارند آنها را تبدیل به

 

<خاله خانباجی های زمان قاجار > می کند؟

 

از این بگذریم که همین "خاله خانباجی های" حرم ناصر الدین شاه بودند که تحریم تنباکو را به داخل کاخ کشاندند و اولین جنبش ضد استعماری وطن را پیروز.

 

ولی سخن بر سر این است که وقتی تمسخر و تحقیر و توهین، جای فرهنگ نقد را بگیرد،  هم نشان می دهد که شما از آن "خانباجی ها قاجاری" بسیار عقب تر هستید.  چرا که آن خانباجی ها در درون فرهنگی بار آمده بودند که اصل راهنما را بر <عیسی به دین خود، موسی به دین خود> گذاشته و اصل تساهل نسبی را رعایت و به تمسخر و تحقیر دیگر باورها روی نمی آوردند.  دیگر اینکه وقتی معیار عقب ماندگی و پیشرفت برای شما، <غرب> است.  حداقل از غرب و متفکران آن فرهنگ نقد کردن و تساهل را بیاموزیم ( از این بگذریم که فرهنگ نقد و تساهل در غرب روز بروز بیشتر در حال عقب نشینی است و نژاد پرستی و دگر باشی و دگر نفرتی در حال پیشروی.)  نه اینکه خود نداشته ایم و باید از آنجا بیاموزیم. 

 

وقتی آزادی عقب نشینی کند، قدرت پیشروی می کند و زمانی که صلح عقب بنشیند جنگ جلو می آید و زمانی که آرامش فروکش کند، اضطراب صعود می کند.  اضطراب و بیماریهای روحی گسترده ای که در غرب، با وجود اقتصاد وفور، گسترش یافته است ناشی از عدم توانایی در پر کردن خلائی است که جنگ سه قرنه دین و علم ایجاد کرده است و تا زمانی که آشتی و تساهل در بین این دو جا و مکان خود را نیابد، خلاء پر نخواهد شد.

 

 

خوشبختانه عنصر عرفان در فرهنگ ایرانی حضوری قوی دارد و پاسخ دهده این نیاز.  تنها باید کوشش کرد تا آن را از خرافه ها پیراست و اینگونه نباشد که خرافه زدایی بقول مثلی انگیسی سبب شود که بچه را با آب حمام بیرون بیاندازیم.

زبان فریب جواد ظریف و رای به جمهوری اسلامی

 

 

آقای محمد جواد ظریف در پاسخ به وضعیت اسف بار موجود، با استفاده از منطق صوری، گفته بودند که این همان چیزی است که مردم، با رای به جمهوری اسلامی، خود انتخاب کرده بودند.  البته انتظار صداقت و راستی از استبدادیان داشتن مانند انتظار از تخم گذاشتن خروس می باشد. در این رابطه و خیلی خلاصه باید بگویم:

 

رای دادن آری در  12 فروردین به جمهوری اسلامی  رای به <اسلام پاریس> بود: 

 

-           اسلامی که در آن آقای خمینی تعهد کرده بود که گرد رهبری نگشته و به قم برگشته و به درس و مشق خود مشغول شود. 

-           اسلامی که در آن روحانیت حق دخالت در دولت را نداشت

-           اسلامی بود که در آن میزان رای ملت بود.

-           اسلامی بود که در آن آزادی بیان ضمانت شده بود.

-           اسلامی بود که در آن تبعیضهای جنسی ملغی و زن می توانست رئیس جمهور هم بشود.

-           اسلامی بود که در ان زنان در انتخاب پوشش آزادی داشتند.

-           اسلامی بود که در آن اعلامیه حقوق بشر اصل راهنما بود.

-           اسلامی بود بحث آزاد تنها روش برخورد با دگر اندیشان بود.

-           اسلامی بود که بسیاری از این اهداف و تعهدات در پیش نویس قانون اساسی اظهار شده بود.

-           اسلامی بود که در آن مقوله ای به نام ولایت فقیه وجود نداشت.

-           اسلامی بود که در آن، دو سوم آراء نمایندگان مجلس می توانست رای شورای نگهبان را وتو کند.

-           اسلامی بود که....و

این اسلام را آقای خمینی در 124 مصاحبه (دکتر یزدی می گوید 400 مصاحبه) در برابر دنیا اظهار و به عنوان مرجع تقلید خود را به آن متعهد کرده بود.

بنا بر این، این نه منطقی و نه اخلاقی است که نقض عهد ایشان را و خیانت به اعتماد ملتی را به پای کسانی که به چنین اسلامی رای دادند نوشت.

استمرار تعهد اکثریت جامعه ملی به این اصول و اهداف بود که با وجود حملات همه جانبه حزب جمهوری اسلامی، مجاهدین انقلاب اسلامی، حزب توده و... که از طریق رسانه های سراسری و بکار افتادن دستگاه های شایعه سازی بر علیه بنی صدر و با وجودی که او حتی یک ریال برای تبلیغات خود خرج نکرد، با جنبش خودجوش مردمی که سونامی جنبش مردم را به صندوقهای رای رقم زد با بیش از 76 درصد اولین و تنها رئیس جمهور منتخب تاریخ خود را انتخاب کردند.  از جمله به این دلیل که صافی شورای نگهبان که سالب حق نامزد شدن بود وجود نداشت و اینگونه 124 نامزد به رقابتی آزاد پرداختند.
اینگونه، رای به بنی صدر، که بر اصول راهنمای اسلام پاریس برنامه های خود را به مردم معرفی کرده بود، در واقع، رای به آزادی و استقلال و مردمسالاری و رشدی فقر شکن بود.

این با وجودی بود که حزب جمهوری اسلامی انتخابات را به زمستان انداخت تا هزاران روستایی که گرفتار برف و رابطه اشان قطع شده بود قادر به رای دادن نشوند و نیز با وجودی بود که آقای بهشتی گفته بود که یا انتخابات نمی شود و یا بنی صدر رئیس جمهور نمی شود،

با اعتماد به همین پشتوانه روز افزون بود که رئیس جمهور از حق قانونی خود استفاده و در اردیبشهت 60خواستار رفراندم شد تا مردم تصمیم بگیرند که آیا اسلام پاریس او را می خواهند و یا اسلام ولایت فقیه حزب جمهوری اسلامی را.  خمینی هم با علم به اینکه چنین رفراندمی به شکستی بدتر از شکست در انتخابات ریاست جمهوری منجر خواهد شد، در 5 خرداد 60 گفت که همه موافقت بکنند من مخالفت می کنم و در 25 خرداد سخن را علنی تر کرد و گفت: <35 میلیون بگویند بله من می گویم نه.>

کودتای خرداد 60، در واقع کودتای همان جریانی بود که در انتخابات ریاست جمهوری زیر 5 درصد رای آورده بود (بنی صدر به آیت الله محمد یزدی گفته بود که شما 5 درصد هم رای ندارید و او پاسخ داده بود و ما می خواهیم که همین 5 درصد حکومت کنند.)

از این ببعد است که انتخاب نامزدهای ریاست جمهوری از میان 5 درصدی  انجام شد.  یعنی پنج درصدی که سنجش افکار ماهانه اولین رئیس جمهور بگونه ای مرتب نشان داده بود که منفورترین ها در میان جامعه ملی می باشند.

 

حال سوال این است، که همانهایی که همیشه رفته اند به نامزدان این 5 درصد که منفورترین ها در میان نسل انقلاب بودند رای داده اند و اینگونه با هر رای خود بر عمر استبداد ضد انقلاب حاکم افزوده اند، چه حقی دارند به نسل انقلابی که آزادی و استقلال و مردمسالاری را انتخاب کرده بود بتازند که چرا انقلاب کردید و چرا به جمهوری اسلامی رای دادید؟ 

زی تیر نگه کرد پر خویش برو دید

گفتا ز که نالیم که از ماست که بر ماست

امید این است که با نقد خود، نسلها دست در دست یکدیگر نهاده و در پی به نتیجه رساندن جنبشهای 130 ساله ایرانیان شده و اینگونه جمهوری شهروندان ایران را واقعیت ببخشند.

زلنسکی و حماسه بنی صدر در دفاع از مام وطن

 

 

هموطنانی که محو شجاعت و تاریخ ساز زلنسکی، رئیس جمهور اوکراین شده اند یاد آورند پهلوان مدافع استقلال سرزمین خود، بنی صدر، را که در شرایطی بس سهمگین تر از شرایطی که اوکراین می جنگد و در شرایط تحریم کامل نظامی و در شرایطی که تمامی سلاح ها از شرق و غرب به طرف عراق سرازیر شده بود و فشنگی به ایران نمی رسید و دولتهای غربی در انتظار سقوط هر لحظه وطنی که خوزستانش در زیر زنجیر های دو هزار تانک عراقی له می شد و شهرهایش زیر بمباران توپها و موشکها قرار گرفته بودند و ایران بیش از انگشت شماری تانک آماده عملیات، برای مقابله در اختیار نداشت و پایگاه عظیم هوایی دزفول آماده تخلیه شدن و به تصرف عراق در آمدن بود و هزار خبرنگاری که صدام به بغداد آورده بود تا آنها را به اهواز برده تا در کنار دولت دست نشانده خود، دکتر بختیار، به جشن قادسیه اش بنشیند. 

 

و در شرایطی که کودتای نوژه ای که برای شکست طراحی شده بود تا اینگونه هم نیروی هوایی را زمینگیر کند و هم لشکر زرهی اهواز را از کار بیاندازد با همکاری دکتر شاپور بختیار و برادر صدام حسین به هدف خود رسیده بود و آخوندها را به جان نیروی هوایی و ارتش انداخته بود و در مراسم صبحگاه، غرضی استاندار خوزستان، افسران لشکر خوزستان را تیر باران می کرد و خلبانان یا اعدام و یا به زندان افتاده و یا اخراج شده بودند و در شرایطی که حزب جمهوری اسلامی و مجاهدین انقلاب اسلامی و... ، بر عکس مخالفان زلنسکی که حال همه در پشت او در دفاع از وطن خود ایستاده اند، پی در پی از پشت خنجر به رئیس جمهور و کوشش او در دفاع از وطن فرود می آوردند، چرا که همانگونه که آیت الله بهشتی گفته بود، از بین رفتن نصف ایران را به پیروزی بنی صدر ترجیح می دادند و اینگونه طرح انحلال ارتش و حمله به دانشگاه ها و... را تدارک می دیدند.   

در چنین شرایطی بود که فرمانده کل قوا با حضور شبانه روزی در خط اول جبهه، کوشش در بر گرداندن روحیه نظامیانی که روحیه خود را از دست داده بودند کرد و با دموکراتیک کردن ساختار نیروهای مسلح، فضا و امکان برای ابداع و ابتکار نظامیان را فراهم کرد، رستم وار به داد وطن رسید و از وجب به وجب وطن دفاع کرد. 

فرمانده کل قوایی که زیر بغل سربازان در سنگر را بو می کرد و اگر بود می داد افسر مربوطه را توبیخ می کرد که چرا سربازی را که برای دفاع از وطن می جنگد  سر وقت به حمام نبرده است.  فرماندهی بگونه ای مرتب با سربازان و از غذای سربازان می خورد تا مسئولان بدانند که اگر غذای بد به سربازان بدهند، فرمانده کل قوا به سراغ آنها خواهد آمد.

 

فرماندهی که به قول محمد جعفری، از نزدیکترین ها به بنی صدر، که گفت در تمام طول آشنایی اش با او تنها یکبار فریاد اورا شنید و آن زمانی بود که یکی از مسئولان به بنی صدر پیشنهاد کرد که اجازه دهد تا چند کیلومتر مربع از زمینهای بایر اطراف قصر شیرین که بکاری نمی آید را به صدام داده واینگونه امکانی به صدام  داده شود تا جنگ را به پایان برساند، در حضور فرماندهان نظامی، فریاد زد که حتی یک وجب از خاک وطن را به صدام نخواهیم داد و از وجب به وجب خاک وطن دفاع خواهیم کرد.  

 

ملتی که پهلوانان و قهرمانان واقعی خودرا نشناسد و قدر نداند، خود را محکوم به زندگی در زیر یوغ استبداد  و حقارت و وابستگی کرده است.  قدر دانی از پهلوانان وطن که حماسه ها آفریدند و اینگونه استمرار تاریخی و فرهنگی ایران زمین را در چهاراه حوادث جهانی حفظ کردند، قدر دانی از عزت و منزلت و غرور و بزرگی تک تک ایرانیان است.  چنین مردمی میباشند که هم توانایی و هم حق ادامه جنبشهای 130 ساله ایرانیان را پیدا کرده و اینگونه و با چنین مردمی است که جمهوری شهروندان ایران واقعیت می یابد.

گفتگویی با کارشناس روسیه در مورد جنگ اوکراین

 

 

با یکی از دوستانم که استادی آلمانی و متخصص روسیه است بعد از مصاحبه اش با بی بی سی گفتگوی طولانی داشتیم که بسیار خلاصه آن را در اینجا می آورم:

 

گفتم که پوتین می گوید که پیوستن اوکراین به ناتو خطر حمله به روسیه را افزایش می دهد.  جواب داد که حرف نادرستی می گوید.  چرا که روسیه قدرت اتمی است و بمبهای اتمی اش را هم به روز کرده است و و هیچ کشور غیر اتمی و یا اتمی در مخیله اش نمی گنجد که  به روسیه حمله کند.

 

گفتم که پوتین می گوید که اوکراین هیچوقت کشور نبوده و حق زیستن ندارد.  گفت که این آقا که خود ناسیونالیست  روس تشریف دارد باید این قاعده را می دانست که برای رشد ناسیونالیسم و ایجاد دولت در کشوری دیگر، حمله نظامی به آن بهترین راه است.   اشاره اش به سخن معروف چارلز تیلی، یکی از معتبرترین تئوریسین ها انقلابات اجتماعی که گفته بود:

 

جنگ دولت را ایجاد کند و دولت جنگ راه می اندازد.

“War made the state, and the state made war,”

 

گفتم فکر می کنی که علت واقعی دستور حمله به اوکراین چه بود؟ گفت که احتمالا این تصمیم را پوتین قبل از کرونا نمی گرفت و منطقی عمل می کرد.  چرا که تا آن زمان از منظر منافع روسیه ای که می فهمد منطقی عمل کرده است.   ولی به نظر می رسد که ایزوله کردن خود برای مبتلا نشدن به کرونا (اشاره به آن میز شش متری مسخره کرد.) منجر به ایزوله شدن در اندیشه هم شده است و خیالاتش برای به واقعیت تبدیل شده اند.  اضافه کرد که < پوتین قدیم> همیشه افرادی را با نظرهای متفاوت در دور خود داشت و به نظرات همه گوش می داد و بعد تصمیم می گرفت.  ولی <پوتین جدید> پسا کرونا دیگر نه گوش می کند و نه آن تیم قبلی را دارد و جای آن را ترسوها و چاپلوسها دور او را گرفته اند و می ترسند که حقیقت را به او بگویند. 

 

باز اضافه کرد که پوتین فکر می کرد با حمله به اوکراین سربازان اوکراینی اسلحه را زمین خواهند گذاشت و تسلیم خواهند شد و بنا بر این جنگ کوتاهی خواهد بود و دولت دست نشانده ای را مستقر و بعد خارج خواهد شد.

 

گفتم که این از خصوصیات مستبدان است که همیشه با لیاقتها را می رانند و بی لیاقتها را جانشین و اینگونه خیلی راخت تر خیال را جانشین واقعیت می کنند.  صدام حسین هم فکر کرده بود که در عرض یک هفته ارتش ایران را شکست خواهد داد.  

 

اضافه کرد که در دوران جنگ سرد می شد دولت دست نشانده را ایجاد کرد.  هم آمریکا اینگونه دولتها را داشت و هم شووری، ولی الان وضعیت فرق کرده است و دیگر چنین امکانی وجود ندارد.  آمریکا با آن قدرت نظامی و اقتصادی و با هزینه عظیمی موفق نشد که چنین دولتهایی را در در کشورهایی ضعیف چون عراق و افغانستان و لیبی و سوریه ایجاد کند و شکست خورد.  البته که پوتین هم نمی تواند چنین کاری را انجام دهد.

 

گفتم که بنظر می رسد که کوتاهترین راه برای جلوگیری بیشتر از خونریزی و بیرون بردن نیروهای روسیه از اوکراین  <کودتای کاخ است> و خلع پوتین.  گفت که ممکن است این راه حل باشد ولی ساختار قدرت را همانگونه که در سال سال 1991 تغییر نداد، این ک.دتا هم تغییر نخواهد داد.  گفتم کودتای کاخ بنا بر تعریف چنین هدفی را نمی تواند داشته باشد، ولی حداقل این است که جنگ با به پایان خواهد رساند که موافق بود.

 

در مورد اوکراین صحبت کردیم و ناسیونالیسم اوکراینی که افراطی و نژاد پرست و خطر ناک است و گفت که اگر کشوری با چنین فرهنگ سیاسی به اتحادیه اروپا ملحق شود هر چه بیشتر اتحایده را به طرف راست و راست افراطی پیش خواهد برد و من هیچ علاقه ای با ناسیونالیسم اوکراینی با آن تاریخش (منظورش همکاری با هیتلر و کشتار یهودی ها ندارم.)  اضافه کرد که البته در انتخابات قبلی آنها رای کمی آوردند.  ولی علت آن مانند دست راستی ها در غرب این می تواند باشد که بسیاری از نظرات و برنامه های ها آنها را )مانند حذف زبان روسی از مدارس، در حالیکه سی تا سی و پنج درصد از اوکرایینی ها روسی هستند و یا اینکه نمی پذیرند که اقلیتهای بسیار دیگری نیز در اوکراین حضور دارند و حقوق دارند.) دیگر گروه های سیاسی وارد برنامه خود کردند و اینگونه چیز زیاد دیگری برای آنها نمانده است.

 

گفتم که چند  روز و شاید چند هفته آینده خواهد گفت که آیا پوتین فعلا خواهد ماند یا خواهد رفت.

امروز صبح هم بعد از مصاحبه دوم خود گفت که راه حل دیگر این است که سال 1991 تکرار شود و آن اینکه سربازان روسی نپذیرند که دست به کشتار بزنند